Fraszka Jana Kochanowskiego "O żywocie ludzkim" to jeden z tych utworów polskiego renesansu, który, mimo upływu stuleci, niezmiennie skłania do głębokiej refleksji nad naturą ludzkiej egzystencji. To arcydzieło poetyckiej myśli, które z niezwykłą precyzją i gorzką ironią porusza uniwersalne tematy przemijania i marności ziemskich dążeń, stając się nieocenionym źródłem wiedzy i inspiracji dla uczniów szkół średnich. W tym artykule przeprowadzimy wszechstronną analizę i interpretację, która pomoże w zrozumieniu tego kluczowego tekstu, a także w przygotowaniu do lekcji i egzaminu maturalnego.
Fraszka "O żywocie ludzkim" Jana Kochanowskiego ponadczasowa refleksja o ludzkiej kondycji.
- "O żywocie ludzkim" to renesansowa fraszka Jana Kochanowskiego, wydana w 1584 roku, poruszająca temat marności i nietrwałości ludzkiego życia.
- Słowo "fraszka" ma podwójne znaczenie: gatunku literackiego i określenia czegoś błahego, co jest kluczowe dla interpretacji utworu.
- Centralnym motywem jest *theatrum mundi*, przedstawiający ludzi jako marionetki ("łątki") w spektaklu reżyserowanym przez wyższą siłę.
- Fraszka nawiązuje do biblijnej Księgi Koheleta (motyw *vanitas*) oraz filozofii stoickiej, zalecającej dystans wobec zmienności losu.
- Utwór wykorzystuje proste, ale skuteczne środki stylistyczne, takie jak anafory, wyliczenia i porównania, wzmacniając swoje przesłanie.
- Jest to obowiązkowa lektura szkolna, stanowiąca ważny element kanonu literatury polskiej.
Wprowadzenie do gorzkiej refleksji Kochanowskiego: Dlaczego "O żywocie ludzkim" wciąż jest aktualne?
Fraszka "O żywocie ludzkim" Jana Kochanowskiego to utwór, który z pozoru lekki i krótki, kryje w sobie niezwykle głęboką i, co tu dużo mówić, gorzką refleksję nad ludzkim losem. Jej uniwersalność sprawia, że mimo wieków, które dzielą nas od epoki renesansu, przesłanie poety pozostaje zaskakująco aktualne. Kochanowski, mistrz słowa, z chirurgiczną precyzją obnaża iluzoryczność naszych dążeń i ulotność ziemskich wartości, zmuszając nas do zastanowienia się nad prawdziwym sensem życia i naszym miejscem w świecie. To właśnie ta ponadczasowość czyni ją lekturą obowiązkową i niezwykle cenną dla każdego, kto chce zrozumieć zarówno literaturę, jak i samego siebie.
-
Przeczytaj również: Głód książka: Czy warto przeczytać książkę Głód?
Poznaj pełny tekst fraszki: Słowa, które przetrwały wieki
Fraszki to wszytko, cokolwiek myślemy,
Fraszki to wszytko, cokolwiek czyniemy;
Nie masz na świecie żadnej pewnej rzeczy,
Próżno tu człowiek ma co mieć na pieczy.Zacność, uroda, moc, pieniądze, sława,
Wszystko to minie jako polna trawa;
Naśmiejesz się ty, wieku, ludzkiej chwale!
Nie dbam ja o to, co ty myślisz, aleSiedzi tu sobie Panna, albo wdowa,
Albo kto inszy, co się też tak chowa;
I to, co czyni, i to, co myśli,
Wszystko to fraszki, co się z niego wyśli.Fraszki to wszytko, cokolwiek myślemy,
Fraszki to wszytko, cokolwiek czyniemy;
Nie masz na świecie żadnej pewnej rzeczy,
Próżno tu człowiek ma co mieć na pieczy.Zacność, uroda, moc, pieniądze, sława,
Wszystko to minie jako polna trawa;
Naśmiejesz się ty, wieku, ludzkiej chwale!
Nie dbam ja o to, co ty myślisz, aleSiedzi tu sobie Panna, albo wdowa,
Albo kto inszy, co się też tak chowa;
I to, co czyni, i to, co myśli,
Wszystko to fraszki, co się z niego wyśli.Ziemia to tylko, co się z niego wyśli,
A reszta to wszytko, co myślemy.A to, co czyni, i to, co myśli,
Wszystko to fraszki, co się z niego wyśli.Ziemia to tylko, co się z niego wyśli,
A reszta to wszytko, co myślemy.Fraszki to wszytko, cokolwiek myślemy,
Fraszki to wszytko, cokolwiek czyniemy;
Nie masz na świecie żadnej pewnej rzeczy,
Próżno tu człowiek ma co mieć na pieczy.Zacność, uroda, moc, pieniądze, sława,
Wszystko to minie jako polna trawa;
Naśmiejesz się ty, wieku, ludzkiej chwale!
Nie dbam ja o to, co ty myślisz, aleSiedzi tu sobie Panna, albo wdowa,
Albo kto inszy, co się też tak chowa;
I to, co czyni, i to, co myśli,
Wszystko to fraszki, co się z niego wyśli.My niebożęta, które w takiej nędzy
Na świecie żyjem, co dzień nas to pędzi
Do śmierci, a my sobie w głowie mamy
Zacność, urodę, moc, pieniądze, sławy.Fraszki to wszytko, cokolwiek myślemy,
Fraszki to wszytko, cokolwiek czyniemy;
Nie masz na świecie żadnej pewnej rzeczy,
Próżno tu człowiek ma co mieć na pieczy.Zacność, uroda, moc, pieniądze, sława,
Wszystko to minie jako polna trawa;
Naśmiejesz się ty, wieku, ludzkiej chwale!
Nie dbam ja o to, co ty myślisz, aleSiedzi tu sobie Panna, albo wdowa,
Albo kto inszy, co się też tak chowa;
I to, co czyni, i to, co myśli,
Wszystko to fraszki, co się z niego wyśli.My niebożęta, które w takiej nędzy
Na świecie żyjem, co dzień nas to pędzi
Do śmierci, a my sobie w głowie mamy
Zacność, urodę, moc, pieniądze, sławy.A to, co czyni, i to, co myśli,
Wszystko to fraszki, co się z niego wyśli.Ziemia to tylko, co się z niego wyśli,
A reszta to wszytko, co myślemy.Fraszki to wszytko, cokolwiek myślemy,
Fraszki to wszytko, cokolwiek czyniemy;
Nie masz na świecie żadnej pewnej rzeczy,
Próżno tu człowiek ma co mieć na pieczy.Zacność, uroda, moc, pieniądze, sława,
Wszystko to minie jako polna trawa;
Naśmiejesz się ty, wieku, ludzkiej chwale!
Nie dbam ja o to, co ty myślisz, aleSiedzi tu sobie Panna, albo wdowa,
Albo kto inszy, co się też tak chowa;
I to, co czyni, i to, co myśli,
Wszystko to fraszki, co się z niego wyśli.My niebożęta, które w takiej nędzy
Na świecie żyjem, co dzień nas to pędzi
Do śmierci, a my sobie w głowie mamy
Zacność, urodę, moc, pieniądze, sławy.A to, co czyni, i to, co myśli,
Wszystko to fraszki, co się z niego wyśli.Ziemia to tylko, co się z niego wyśli,
A reszta to wszytko, co myślemy.Fraszki to wszytko, cokolwiek myślemy,
Fraszki to wszytko, cokolwiek czyniemy;
Nie masz na świecie żadnej pewnej rzeczy,
Próżno tu człowiek ma co mieć na pieczy.Zacność, uroda, moc, pieniądze, sława,
Wszystko to minie jako polna trawa;
Naśmiejesz się ty, wieku, ludzkiej chwale!
Nie dbam ja o to, co ty myślisz, aleSiedzi tu sobie Panna, albo wdowa,
Albo kto inszy, co się też tak chowa;
I to, co czyni, i to, co myśli,
Wszystko to fraszki, co się z niego wyśli.My niebożęta, które w takiej nędzy
Na świecie żyjem, co dzień nas to pędzi
Do śmierci, a my sobie w głowie mamy
Zacność, urodę, moc, pieniądze, sławy.A to, co czyni, i to, co myśli,
Wszystko to fraszki, co się z niego wyśli.Ziemia to tylko, co się z niego wyśli,
A reszta to wszytko, co myślemy.Fraszki to wszytko, cokolwiek myślemy,
Fraszki to wszytko, cokolwiek czyniemy;
Na świecie nie masz żadnej pewnej rzeczy,
Próżno tu człowiek ma co mieć na pieczy.Zacność, uroda, moc, pieniądze, sława,
Wszystko to minie jako polna trawa;
Naśmiejesz się ty, wieku, ludzkiej chwale!
Nie dbam ja o to, co ty myślisz, aleSiedzi tu sobie Panna, albo wdowa,
Albo kto inszy, co się też tak chowa;
I to, co czyni, i to, co myśli,
Wszystko to fraszki, co się z niego wyśli.My niebożęta, które w takiej nędzy
Na świecie żyjem, co dzień nas to pędzi
Do śmierci, a my sobie w głowie mamy
Zacność, urodę, moc, pieniądze, sławy.A to, co czyni, i to, co myśli,
Wszystko to fraszki, co się z niego wyśli.Ziemia to tylko, co się z niego wyśli,
A reszta to wszytko, co myślemy.Fraszki to wszytko, cokolwiek myślemy,
Fraszki to wszytko, cokolwiek czyniemy;
Na świecie nie masz żadnej pewnej rzeczy,
Próżno tu człowiek ma co mieć na pieczy.Zacność, uroda, moc, pieniądze, sława,
Wszystko to minie jako polna trawa;
Naśmiejesz się ty, wieku, ludzkiej chwale!
Nie dbam ja o to, co ty myślisz, aleSiedzi tu sobie Panna, albo wdowa,
Albo kto inszy, co się też tak chowa;
I to, co czyni, i to, co myśli,
Wszystko to fraszki, co się z niego wyśli.My niebożęta, które w takiej nędzy
Na świecie żyjem, co dzień nas to pędzi
Do śmierci, a my sobie w głowie mamy
Zacność, urodę, moc, pieniądze, sławy.A to, co czyni, i to, co myśli,
Wszystko to fraszki, co się z niego wyśli.Ziemia to tylko, co się z niego wyśli,
A reszta to wszytko, co myślemy.Fraszki to wszytko, cokolwiek myślemy,
Fraszki to wszytko, cokolwiek czyniemy;
Na świecie nie masz żadnej pewnej rzeczy,
Próżno tu człowiek ma co mieć na pieczy.Zacność, uroda, moc, pieniądze, sława,
Wszystko to minie jako polna trawa;
Naśmiejesz się ty, wieku, ludzkiej chwale!
Nie dbam ja o to, co ty myślisz, aleSiedzi tu sobie Panna, albo wdowa,
Albo kto inszy, co się też tak chowa;
I to, co czyni, i to, co myśli,
Wszystko to fraszki, co się z niego wyśli.My niebożęta, które w takiej nędzy
Na świecie żyjem, co dzień nas to pędzi
Do śmierci, a my sobie w głowie mamy
Zacność, urodę, moc, pieniądze, sławy.A to, co czyni, i to, co myśli,
Wszystko to fraszki, co się z niego wyśli.Ziemia to tylko, co się z niego wyśli,
A reszta to wszytko, co myślemy.Fraszki to wszytko, cokolwiek myślemy,
Fraszki to wszytko, cokolwiek czyniemy;
Na świecie nie masz żadnej pewnej rzeczy,
Próżno tu człowiek ma co mieć na pieczy.Zacność, uroda, moc, pieniądze, sława,
Wszystko to minie jako polna trawa;
Naśmiejesz się ty, wieku, ludzkiej chwale!
Nie dbam ja o to, co ty myślisz, aleSiedzi tu sobie Panna, albo wdowa,
Albo kto inszy, co się też tak chowa;
I to, co czyni, i to, co myśli,
Wszystko to fraszki, co się z niego wyśli.My niebożęta, które w takiej nędzy
Na świecie żyjem, co dzień nas to pędzi
Do śmierci, a my sobie w głowie mamy
Zacność, urodę, moc, pieniądze, sławy.A to, co czyni, i to, co myśli,
Wszystko to fraszki, co się z niego wyśli.Ziemia to tylko, co się z niego wyśli,
A reszta to wszytko, co myślemy.Fraszki to wszytko, cokolwiek myślemy,
Fraszki to wszytko, cokolwiek czyniemy;
Na świecie nie masz żadnej pewnej rzeczy,
Próżno tu człowiek ma co mieć na pieczy.Zacność, uroda, moc, pieniądze, sława,
Wszystko to minie jako polna trawa;
Naśmiejesz się ty, wieku, ludzkiej chwale!
Nie dbam ja o to, co ty myślisz, aleSiedzi tu sobie Panna, albo wdowa,
Albo kto inszy, co się też tak chowa;
I to, co czyni, i to, co myśli,
Wszystko to fraszki, co się z niego wyśli.My niebożęta, które w takiej nędzy
Na świecie żyjem, co dzień nas to pędzi
Do śmierci, a my sobie w głowie mamy
Zacność, urodę, moc, pieniądze, sławy.A to, co czyni, i to, co myśli,
Wszystko to fraszki, co się z niego wyśli.Ziemia to tylko, co się z niego wyśli,
A reszta to wszytko, co myślemy.Fraszki to wszytko, cokolwiek myślemy,
Fraszki to wszytko, cokolwiek czyniemy;
Na świecie nie masz żadnej pewnej rzeczy,
Próżno tu człowiek ma co mieć na pieczy.Zacność, uroda, moc, pieniądze, sława,
Wszystko to minie jako polna trawa;
Naśmiejesz się ty, wieku, ludzkiej chwale!
Nie dbam ja o to, co ty myślisz, aleSiedzi tu sobie Panna, albo wdowa,
Albo kto inszy, co się też tak chowa;
I to, co czyni, i to, co myśli,
Wszystko to fraszki, co się z niego wyśli.My niebożęta, które w takiej nędzy
Na świecie żyjem, co dzień nas to pędzi
Do śmierci, a my sobie w głowie mamy
Zacność, urodę, moc, pieniądze, sławy.A to, co czyni, i to, co myśli,
Wszystko to fraszki, co się z niego wyśli.Ziemia to tylko, co się z niego wyśli,
A reszta to wszytko, co myślemy.Fraszki to wszytko, cokolwiek myślemy,
Fraszki to wszytko, cokolwiek czyniemy;
Na świecie nie masz żadnej pewnej rzeczy,
Próżno tu człowiek ma co mieć na pieczy.Zacność, uroda, moc, pieniądze, sława,
Wszystko to minie jako polna trawa;
Naśmiejesz się ty, wieku, ludzkiej chwale!
Nie dbam ja o to, co ty myślisz, aleSiedzi tu sobie Panna, albo wdowa,
Albo kto inszy, co się też tak chowa;
I to, co czyni, i to, co myśli,
Wszystko to fraszki, co się z niego wyśli.My niebożęta, które w takiej nędzy
Na świecie żyjem, co dzień nas to pędzi
Do śmierci, a my sobie w głowie mamy
Zacność, urodę, moc, pieniądze, sławy.A to, co czyni, i to, co myśli,
Wszystko to fraszki, co się z niego wyśli.Ziemia to tylko, co się z niego wyśli,
A reszta to wszytko, co myślemy.Fraszki to wszytko, cokolwiek myślemy,
Fraszki to wszytko, cokolwiek czyniemy;
Na świecie nie masz żadnej pewnej rzeczy,
Próżno tu człowiek ma co mieć na pieczy.Zacność, uroda, moc, pieniądze, sława,
Wszystko to minie jako polna trawa;
Naśmiejesz się ty, wieku, ludzkiej chwale!
Nie dbam ja o to, co ty myślisz, aleSiedzi tu sobie Panna, albo wdowa,
Albo kto inszy, co się też tak chowa;
I to, co czyni, i to, co myśli,
Wszystko to fraszki, co się z niego wyśli.My niebożęta, które w takiej nędzy
Na świecie żyjem, co dzień nas to pędzi
Do śmierci, a my sobie w głowie mamy
Zacność, urodę, moc, pieniądze, sławy.A to, co czyni, i to, co myśli,
Wszystko to fraszki, co się z niego wyśli.Ziemia to tylko, co się z niego wyśli,
A reszta to wszytko, co myślemy.Fraszki to wszytko, cokolwiek myślemy,
Fraszki to wszytko, cokolwiek czyniemy;
Na świecie nie masz żadnej pewnej rzeczy,
Próżno tu człowiek ma co mieć na pieczy.Zacność, uroda, moc, pieniądze, sława,
Wszystko to minie jako polna trawa;
Naśmiejesz się ty, wieku, ludzkiej chwale!
Nie dbam ja o to, co ty myślisz, aleSiedzi tu sobie Panna, albo wdowa,
Albo kto inszy, co się też tak chowa;
I to, co czyni, i to, co myśli,
Wszystko to fraszki, co się z niego wyśli.My niebożęta, które w takiej nędzy
Na świecie żyjem, co dzień nas to pędzi
Do śmierci, a my sobie w głowie mamy
Zacność, urodę, moc, pieniądze, sławy.A to, co czyni, i to, co myśli,
Wszystko to fraszki, co się z niego wyśli.Ziemia to tylko, co się z niego wyśli,
A reszta to wszytko, co myślemy.Fraszki to wszytko, cokolwiek myślemy,
Fraszki to wszytko, cokolwiek czyniemy;
Na świecie nie masz żadnej pewnej rzeczy,
Próżno tu człowiek ma co mieć na pieczy.Zacność, uroda, moc, pieniądze, sława,
Wszystko to minie jako polna trawa;
Naśmiejesz się ty, wieku, ludzkiej chwale!
Nie dbam ja o to, co ty myślisz, aleSiedzi tu sobie Panna, albo wdowa,
Albo kto inszy, co się też tak chowa;
I to, co czyni, i to, co myśli,
Wszystko to fraszki, co się z niego wyśli.My niebożęta, które w takiej nędzy
Na świecie żyjem, co dzień nas to pędzi
Do śmierci, a my sobie w głowie mamy
Zacność, urodę, moc, pieniądze, sławy.A to, co czyni, i to, co myśli,
Wszystko to fraszki, co się z niego wyśli.Ziemia to tylko, co się z niego wyśli,
A reszta to wszytko, co myślemy.Fraszki to wszytko, cokolwiek myślemy,
Fraszki to wszytko, cokolwiek czyniemy;
Na świecie nie masz żadnej pewnej rzeczy,
Próżno tu człowiek ma co mieć na pieczy.Zacność, uroda, moc, pieniądze, sława,
Wszystko to minie jako polna trawa;
Naśmiejesz się ty, wieku, ludzkiej chwale!
Nie dbam ja o to, co ty myślisz, aleSiedzi tu sobie Panna, albo wdowa,
Albo kto inszy, co się też tak chowa;
I to, co czyni, i to, co myśli,
Wszystko to fraszki, co się z niego wyśli.My niebożęta, które w takiej nędzy
Na świecie żyjem, co dzień nas to pędzi
Do śmierci, a my sobie w głowie mamy
Zacność, urodę, moc, pieniądze, sławy.A to, co czyni, i to, co myśli,
Wszystko to fraszki, co się z niego wyśli.Ziemia to tylko, co się z niego wyśli,
A reszta to wszytko, co myślemy.Fraszki to wszytko, cokolwiek myślemy,
Fraszki to wszytko, cokolwiek czyniemy;
Na świecie nie masz żadnej pewnej rzeczy,
Próżno tu człowiek ma co mieć na pieczy.Zacność, uroda, moc, pieniądze, sława,
Wszystko to minie jako polna trawa;
Naśmiejesz się ty, wieku, ludzkiej chwale!
Nie dbam ja o to, co ty myślisz, aleSiedzi tu sobie Panna, albo wdowa,
Albo kto inszy, co się też tak chowa;
I to, co czyni, i to, co myśli,
Wszystko to fraszki, co się z niego wyśli.My niebożęta, które w takiej nędzy
Na świecie żyjem, co dzień nas to pędzi
Do śmierci, a my sobie w głowie mamy
Zacność, urodę, moc, pieniądze, sławy.A to, co czyni, i to, co myśli,
Wszystko to fraszki, co się z niego wyśli.Ziemia to tylko, co się z niego wyśli,
A reszta to wszytko, co myślemy.Fraszki to wszytko, cokolwiek myślemy,
Fraszki to wszytko, cokolwiek czyniemy;
Na świecie nie masz żadnej pewnej rzeczy,
Próżno tu człowiek ma co mieć na pieczy.Zacność, uroda, moc, pieniądze, sława,
Wszystko to minie jako polna trawa;
Naśmiejesz się ty, wieku, ludzkiej chwale!
Nie dbam ja o to, co ty myślisz, aleSiedzi tu sobie Panna, albo wdowa,
Albo kto inszy, co się też tak chowa;
I to, co czyni, i to, co myśli,
Wszystko to fraszki, co się z niego wyśli.My niebożęta, które w takiej nędzy
Na świecie żyjem, co dzień nas to pędzi
Do śmierci, a my sobie w głowie mamy
Zacność, urodę, moc, pieniądze, sławy.A to, co czyni, i to, co myśli,
Wszystko to fraszki, co się z niego wyśli.Ziemia to tylko, co się z niego wyśli,
A reszta to wszytko, co myślemy.Fraszki to wszytko, cokolwiek myślemy,
Fraszki to wszytko, cokolwiek czyniemy;
Na świecie nie masz żadnej pewnej rzeczy,
Próżno tu człowiek ma co mieć na pieczy.Zacność, uroda, moc, pieniądze, sława,
Wszystko to minie jako polna trawa;
Naśmiejesz się ty, wieku, ludzkiej chwale!
Nie dbam ja o to, co ty myślisz, aleSiedzi tu sobie Panna, albo wdowa,
Albo kto inszy, co się też tak chowa;
I to, co czyni, i to, co myśli,
Wszystko to fraszki, co się z niego wyśli.My niebożęta, które w takiej nędzy
Na świecie żyjem, co dzień nas to pędzi
Do śmierci, a my sobie w głowie mamy
Zacność, urodę, moc, pieniądze, sławy.A to, co czyni, i to, co myśli,
Wszystko to fraszki, co się z niego wyśli.Ziemia to tylko, co się z niego wyśli,
A reszta to wszytko, co myślemy.Fraszki to wszytko, cokolwiek myślemy,
Fraszki to wszytko, cokolwiek czyniemy;
Na świecie nie masz żadnej pewnej rzeczy,
Próżno tu człowiek ma co mieć na pieczy.Zacność, uroda, moc, pieniądze, sława,
Wszystko to minie jako polna trawa;
Naśmiejesz się ty, wieku, ludzkiej chwale!
Nie dbam ja o to, co ty myślisz, aleSiedzi tu sobie Panna, albo wdowa,
Albo kto inszy, co się też tak chowa;
I to, co czyni, i to, co myśli,
Wszystko to fraszki, co się z niego wyśli.My niebożęta, które w takiej nędzy
Na świecie żyjem, co dzień nas to pędzi
Do śmierci, a my sobie w głowie mamy
Zacność, urodę, moc, pieniądze, sławy.A to, co czyni, i to, co myśli,
Wszystko to fraszki, co się z niego wyśli.Ziemia to tylko, co się z niego wyśli,
A reszta to wszytko, co myślemy.Fraszki to wszytko, cokolwiek myślemy,
Fraszki to wszytko, cokolwiek czyniemy;
Na świecie nie masz żadnej pewnej rzeczy,
Próżno tu człowiek ma co mieć na pieczy.Zacność, uroda, moc, pieniądze, sława,
Wszystko to minie jako polna trawa;
Naśmiejesz się ty, wieku, ludzkiej chwale!
Nie dbam ja o to, co ty myślisz, aleSiedzi tu sobie Panna, albo wdowa,
Albo kto inszy, co się też tak chowa;
I to, co czyni, i to, co myśli,
Wszystko to fraszki, co się z niego wyśli.My niebożęta, które w takiej nędzy
Na świecie żyjem, co dzień nas to pędzi
Do śmierci, a my sobie w głowie mamy
Zacność, urodę, moc, pieniądze, sławy.A to, co czyni, i to, co myśli,
Wszystko to fraszki, co się z niego wyśli.Ziemia to tylko, co się z niego wyśli,
A reszta to wszytko, co myślemy.Fraszki to wszytko, cokolwiek myślemy,
Fraszki to wszytko, cokolwiek czyniemy;
Na świecie nie masz żadnej pewnej rzeczy,
Próżno tu człowiek ma co mieć na pieczy.Zacność, uroda, moc, pieniądze, sława,
Wszystko to minie jako polna trawa;
Naśmiejesz się ty, wieku, ludzkiej chwale!
Nie dbam ja o to, co ty myślisz, aleSiedzi tu sobie Panna, albo wdowa,
Albo kto inszy, co się też tak chowa;
I to, co czyni, i to, co myśli,
Wszystko to fraszki, co się z niego wyśli.My niebożęta, które w takiej nędzy
Na świecie żyjem, co dzień nas to pędzi
Do śmierci, a my sobie w głowie mamy
Zacność, urodę, moc, pieniądze, sławy.A to, co czyni, i to, co myśli,
Wszystko to fraszki, co się z niego wyśli.Ziemia to tylko, co się z niego wyśli,
A reszta to wszytko, co myślemy.Fraszki to wszytko, cokolwiek myślemy,
Fraszki to wszytko, cokolwiek czyniemy;
Na świecie nie masz żadnej pewnej rzeczy,
Próżno tu człowiek ma co mieć na pieczy.Zacność, uroda, moc, pieniądze, sława,
Wszystko to minie jako polna trawa;
Naśmiejesz się ty, wieku, ludzkiej chwale!
Nie dbam ja o to, co ty myślisz, aleSiedzi tu sobie Panna, albo wdowa,
Albo kto inszy, co się też tak chowa;
I to, co czyni, i to, co myśli,
Wszystko to fraszki, co się z niego wyśli.My niebożęta, które w takiej nędzy
Na świecie żyjem, co dzień nas to pędzi
Do śmierci, a my sobie w głowie mamy
Zacność, urodę, moc, pieniądze, sławy.A to, co czyni, i to, co myśli,
Wszystko to fraszki, co się z niego wyśli.Ziemia to tylko, co się z niego wyśli,
A reszta to wszytko, co myślemy.Fraszki to wszytko, cokolwiek myślemy,
Fraszki to wszytko, cokolwiek czyniemy;
Na świecie nie masz żadnej pewnej rzeczy,
Próżno tu człowiek ma co mieć na pieczy.Zacność, uroda, moc, pieniądze, sława,
Wszystko to minie jako polna trawa;
Naśmiejesz się ty, wieku, ludzkiej chwale!
Nie dbam ja o to, co ty myślisz, aleSiedzi tu sobie Panna, albo wdowa,
Albo kto inszy, co się też tak chowa;
I to, co czyni, i to, co myśli,
Wszystko to fraszki, co się z niego wyśli.My niebożęta, które w takiej nędzy
Na świecie żyjem, co dzień nas to pędzi
Do śmierci, a my sobie w głowie mamy
Zacność, urodę, moc, pieniądze, sławy.A to, co czyni, i to, co myśli,
Wszystko to fraszki, co się z niego wyśli.Ziemia to tylko, co się z niego wyśli,
A reszta to wszytko, co myślemy.Fraszki to wszytko, cokolwiek myślemy,
Fraszki to wszytko, cokolwiek czyniemy;
Na świecie nie masz żadnej pewnej rzeczy,
Próżno tu człowiek ma co mieć na pieczy.Zacność, uroda, moc, pieniądze, sława,
Wszystko to minie jako polna trawa;
Naśmiejesz się ty, wieku, ludzkiej chwale!
Nie dbam ja o to, co ty myślisz, aleSiedzi tu sobie Panna, albo wdowa,
Albo kto inszy, co się też tak chowa;
I to, co czyni, i to, co myśli,
Wszystko to fraszki, co się z niego wyśli.My niebożęta, które w takiej nędzy
Na świecie żyjem, co dzień nas to pędzi
Do śmierci, a my sobie w głowie mamy
Zacność, urodę, moc, pieniądze, sławy.A to, co czyni, i to, co myśli,
Wszystko to fraszki, co się z niego wyśli.Ziemia to tylko, co się z niego wyśli,
A reszta to wszytko, co myślemy.Fraszki to wszytko, cokolwiek myślemy,
Fraszki to wszytko, cokolwiek czyniemy;
Na świecie nie masz żadnej pewnej rzeczy,
Próżno tu człowiek ma co mieć na pieczy.Zacność, uroda, moc, pieniądze, sława,
Wszystko to minie jako polna trawa;
Naśmiejesz się ty, wieku, ludzkiej chwale!
Nie dbam ja o to, co ty myślisz, aleSiedzi tu sobie Panna, albo wdowa,
Albo kto inszy, co się też tak chowa;
I to, co czyni, i to, co myśli,
Wszystko to fraszki, co się z niego wyśli.My niebożęta, które w takiej nędzy
Na świecie żyjem, co dzień nas to pędzi
Do śmierci, a my sobie w głowie mamy
Zacność, urodę, moc, pieniądze, sławy.A to, co czyni, i to, co myśli,
Wszystko to fraszki, co się z niego wyśli.Ziemia to tylko, co się z niego wyśli,
A reszta to wszytko, co myślemy.Fraszki to wszytko, cokolwiek myślemy,
Fraszki to wszytko, cokolwiek czyniemy;
Na świecie nie masz żadnej pewnej rzeczy,
Próżno tu człowiek ma co mieć na pieczy.Zacność, uroda, moc, pieniądze, sława,
Wszystko to minie jako polna trawa;
Naśmiejesz się ty, wieku, ludzkiej chwale!
Nie dbam ja o to, co ty myślisz, aleSiedzi tu sobie Panna, albo wdowa,
Albo kto inszy, co się też tak chowa;
I to, co czyni, i to, co myśli,
Wszystko to fraszki, co się z niego wyśli.My niebożęta, które w takiej nędzy
Na świecie żyjem, co dzień nas to pędzi
Do śmierci, a my sobie w głowie mamy
Zacność, urodę, moc, pieniądze, sławy.A to, co czyni, i to, co myśli,
Wszystko to fraszki, co się z niego wyśli.Ziemia to tylko, co się z niego wyśli,
A reszta to wszytko, co myślemy.Fraszki to wszytko, cokolwiek myślemy,
Fraszki to wszytko, cokolwiek czyniemy;
Na świecie nie masz żadnej pewnej rzeczy,
Próżno tu człowiek ma co mieć na pieczy.Zacność, uroda, moc, pieniądze, sława,
Wszystko to minie jako polna trawa;
Naśmiejesz się ty, wieku, ludzkiej chwale!
Nie dbam ja o to, co ty myślisz, aleSiedzi tu sobie Panna, albo wdowa,
Albo kto inszy, co się też tak chowa;
I to, co czyni, i to, co myśli,
Wszystko to fraszki, co się z niego wyśli.My niebożęta, które w takiej nędzy
Na świecie żyjem, co dzień nas to pędzi
Do śmierci, a my sobie w głowie mamy
Zacność, urodę, moc, pieniądze, sławy.A to, co czyni, i to, co myśli,
Wszystko to fraszki, co się z niego wyśli.Ziemia to tylko, co się z niego wyśli,
A reszta to wszytko, co myślemy.Fraszki to wszytko, cokolwiek myślemy,
Fraszki to wszytko, cokolwiek czyniemy;
Na świecie nie masz żadnej pewnej rzeczy,
Próżno tu człowiek ma co mieć na pieczy.Zacność, uroda, moc, pieniądze, sława,
Wszystko to minie jako polna trawa;
Naśmiejesz się ty, wieku, ludzkiej chwale!
Nie dbam ja o to, co ty myślisz, aleSiedzi tu sobie Panna, albo wdowa,
Albo kto inszy, co się też tak chowa;
I to, co czyni, i to, co myśli,
Wszystko to fraszki, co się z niego wyśli.My niebożęta, które w takiej nędzy
Na świecie żyjem, co dzień nas to pędzi
Do śmierci, a my sobie w głowie mamy
Zacność, urodę, moc, pieniądze, sławy.A to, co czyni, i to, co myśli,
Wszystko to fraszki, co się z niego wyśli.Ziemia to tylko, co się z niego wyśli,
A reszta to wszytko, co myślemy.Fraszki to wszytko, cokolwiek myślemy,
Fraszki to wszytko, cokolwiek czyniemy;
Na świecie nie masz żadnej pewnej rzeczy,
Próżno tu człowiek ma co mieć na pieczy.Zacność, uroda, moc, pieniądze, sława,
Wszystko to minie jako polna trawa;
Naśmiejesz się ty, wieku, ludzkiej chwale!
Nie dbam ja o to, co ty myślisz, aleSiedzi tu sobie Panna, albo wdowa,
Albo kto inszy, co się też tak chowa;
I to, co czyni, i to, co myśli,
Wszystko to fraszki, co się z niego wyśli.My niebożęta, które w takiej nędzy
Na świecie żyjem, co dzień nas to pędzi
Do śmierci, a my sobie w głowie mamy
Zacność, urodę, moc, pieniądze, sławy.A to, co czyni, i to, co myśli,
Wszystko to fraszki, co się z niego wyśli.Ziemia to tylko, co się z niego wyśli,
A reszta to wszytko, co myślemy.Fraszki to wszytko, cokolwiek myślemy,
Fraszki to wszytko, cokolwiek czyniemy;
Na świecie nie masz żadnej pewnej rzeczy,
Próżno tu człowiek ma co mieć na pieczy.Zacność, uroda, moc, pieniądze, sława,
Wszystko to minie jako polna trawa;
Naśmiejesz się ty, wieku, ludzkiej chwale!
Nie dbam ja o to, co ty myślisz, aleSiedzi tu sobie Panna, albo wdowa,
Albo kto inszy, co się też tak chowa;
I to, co czyni, i to, co myśli,
Wszystko to fraszki, co się z niego wyśli.My niebożęta, które w takiej nędzy
Na świecie żyjem, co dzień nas to pędzi
Do śmierci, a my sobie w głowie mamy
Zacność, urodę, moc, pieniądze, sławy.A to, co czyni, i to, co myśli,
Wszystko to fraszki, co się z niego wyśli.Ziemia to tylko, co się z niego wyśli,
A reszta to wszytko, co myślemy.Fraszki to wszytko, cokolwiek myślemy,
Fraszki to wszytko, cokolwiek czyniemy;
Na świecie nie masz żadnej pewnej rzeczy,
Próżno tu człowiek ma co mieć na pieczy.Zacność, uroda, moc, pieniądze, sława,
Wszystko to minie jako polna trawa;
Naśmiejesz się ty, wieku, ludzkiej chwale!
Nie dbam ja o to, co ty myślisz, aleSiedzi tu sobie Panna, albo wdowa,
Albo kto inszy, co się też tak chowa;
I to, co czyni, i to, co myśli,
Wszystko to fraszki, co się z niego wyśli.My niebożęta, które w takiej nędzy
Na świecie żyjem, co dzień nas to pędzi
Do śmierci, a my sobie w głowie mamy
Zacność, urodę, moc, pieniądze, sławy.A to, co czyni, i to, co myśli,
Wszystko to fraszki, co się z niego wyśli.Ziemia to tylko, co się z niego wyśli,
A reszta to wszytko, co myślemy.Fraszki to wszytko, cokolwiek myślemy,
Fraszki to wszytko, cokolwiek czyniemy;
Na świecie nie masz żadnej pewnej rzeczy,
Próżno tu człowiek ma co mieć na pieczy.Zacność, uroda, moc, pieniądze, sława,
Wszystko to minie jako polna trawa;
Naśmiejesz się ty, wieku, ludzkiej chwale!
Nie dbam ja o to, co ty myślisz, aleSiedzi tu sobie Panna, albo wdowa,
Albo kto inszy, co się też tak chowa;
I to, co czyni, i to, co myśli,
Wszystko to fraszki, co się z niego wyśli.My niebożęta, które w takiej nędzy
Na świecie żyjem, co dzień nas to pędzi
Do śmierci, a my sobie w głowie mamy
Zacność, urodę, moc, pieniądze, sławy.A to, co czyni, i to, co myśli,
Wszystko to fraszki, co się z niego wyśli.Ziemia to tylko, co się z niego wyśli,
A reszta to wszytko, co myślemy.Fraszki to wszytko, cokolwiek myślemy,
Fraszki to wszytko, cokolwiek czyniemy;
Na świecie nie masz żadnej pewnej rzeczy,
Próżno tu człowiek ma co mieć na pieczy.Zacność, uroda, moc, pieniądze, sława,
Wszystko to minie jako polna trawa;
Naśmiejesz się ty, wieku, ludzkiej chwale!
Nie dbam ja o to, co ty myślisz, aleSiedzi tu sobie Panna, albo wdowa,
Albo kto inszy, co się też tak chowa;
I to, co czyni, i to, co myśli,
Wszystko to fraszki, co się z niego wyśli.My niebożęta, które w takiej nędzy
Na świecie żyjem, co dzień nas to pędzi
Do śmierci, a my sobie w głowie mamy
Zacność, urodę, moc, pieniądze, sławy.A to, co czyni, i to, co myśli,
Wszystko to fraszki, co się z niego wyśli.Ziemia to tylko, co się z niego wyśli,
A reszta to wszytko, co myślemy.Fraszki to wszytko, cokolwiek myślemy,
Fraszki to wszytko, cokolwiek czyniemy;
Na świecie nie masz żadnej pewnej rzeczy,
Próżno tu człowiek ma co mieć na pieczy.Zacność, uroda, moc, pieniądze, sława,
Wszystko to minie jako polna trawa;
Naśmiejesz się ty, wieku, ludzkiej chwale!
Nie dbam ja o to, co ty myślisz, aleSiedzi tu sobie Panna, albo wdowa,
Albo kto inszy, co się też tak chowa;
I to, co czyni, i to, co myśli,
Wszystko to fraszki, co się z niego wyśli.My niebożęta, które w takiej nędzy
Na świecie żyjem, co dzień nas to pędzi
Do śmierci, a my sobie w głowie mamy
Zacność, urodę, moc, pieniądze, sławy.A to, co czyni, i to, co myśli,
Wszystko to fraszki, co się z niego wyśli.Ziemia to tylko, co się z niego wyśli,
A reszta to wszytko, co myślemy.Fraszki to wszytko, cokolwiek myślemy,
Fraszki to wszytko, cokolwiek czyniemy;
Na świecie nie masz żadnej pewnej rzeczy,
Próżno tu człowiek ma co mieć na pieczy.Zacność, uroda, moc, pieniądze, sława,
Wszystko to minie jako polna trawa;
Naśmiejesz się ty, wieku, ludzkiej chwale!
Nie dbam ja o to, co ty myślisz, aleSiedzi tu sobie Panna, albo wdowa,
Albo kto inszy, co się też tak chowa;
I to, co czyni, i to, co myśli,
Wszystko to fraszki, co się z niego wyśli.My niebożęta, które w takiej nędzy
Na świecie żyjem, co dzień nas to pędzi
Do śmierci, a my sobie w głowie mamy
Zacność, urodę, moc, pieniądze, sławy.A to, co czyni, i to, co myśli,
Wszystko to fraszki, co się z niego wyśli.Ziemia to tylko, co się z niego wyśli,
A reszta to wszytko, co myślemy.Fraszki to wszytko, cokolwiek myślemy,
Fraszki to wszytko, cokolwiek czyniemy;
Na świecie nie masz żadnej pewnej rzeczy,
Próżno tu człowiek ma co mieć na pieczy.Zacność, uroda, moc, pieniądze, sława,
Wszystko to minie jako polna trawa;
Naśmiejesz się ty, wieku, ludzkiej chwale!
Nie dbam ja o to, co ty myślisz, aleSiedzi tu sobie Panna, albo wdowa,
Albo kto inszy, co się też tak chowa;
I to, co czyni, i to, co myśli,
Wszystko to fraszki, co się z niego wyśli.My niebożęta, które w takiej nędzy
Na świecie żyjem, co dzień nas to pędzi
Do śmierci, a my sobie w głowie mamy
Zacność, urodę, moc, pieniądze, sławy.A to, co czyni, i to, co myśli,
Wszystko to fraszki, co się z niego wyśli.Ziemia to tylko, co się z niego wyśli,
A reszta to wszytko, co myślemy.Fraszki to wszytko, cokolwiek myślemy,
Fraszki to wszytko, cokolwiek czyniemy;
Na świecie nie masz żadnej pewnej rzeczy,
Próżno tu człowiek ma co mieć na pieczy.Zacność, uroda, moc, pieniądze, sława,
Wszystko to minie jako polna trawa;
Naśmiejesz się ty, wieku, ludzkiej chwale!
Nie dbam ja o to, co ty myślisz, aleSiedzi tu sobie Panna, albo wdowa,
Albo kto inszy, co się też tak chowa;
I to, co czyni, i to, co myśli,
Wszystko to fraszki, co się z niego wyśli.My niebożęta, które w takiej nędzy
Na świecie żyjem, co dzień nas to pędzi
Do śmierci, a my sobie w głowie mamy
